Tuesday, January 8, 2008

အေမ့ရင္ခြင္

ဒီစကားစုေလးကုိ ျမင္လုိက္ရရင္ပဲ အရာအားလုံးဟာ ျပည့္စုံသြားတယ္။ျပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာ အမ်ဳိးအမည္ မသိတဲ့ ခံစားမႈ တစ္ရပ္နဲ့အတူ ေႏြးေထြးမႈေတြကုိလည္း ရရွိလာတယ္ေလ။ေၾသာ္ ဘာလုိလုိနဲ့ အေမ့အိမ္နဲ့ ေ၀းရာကေန အေမ့ရင္ခြင္ဆီ ျပန္ေရာက္ရေတာ့မယ္။ဘာနဲ့မွ မလဲႏုိင္ဘူးဗ်ာ။ဒီအေၾကာင္းေလးကုိ ေတြးျပီး စိတ္ကူးရတာကုိက လူ့ကုိ ေလထဲမွာ ေျမွာက္ထားသလုိပဲ။(၃)ႏွစ္နဲ့ ငါးလ....ၾကာတယ္လုိ့ ဆုိႏုိင္သလုိ မၾကာဘူးလုိ့လဲ ေျပာရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္တုန္းက တႏွစ္ေနရင္ အေမ့အိမ္တစ္ေခါက္ေရာက္ေနက်ေလ။ခုေတာ့ (၃)ႏွစ္ေက်ာ္မွဆုိေတာ့ ျပန္ခ်င္ျပီေပါ့။တေနရာမွာ ဆုံစည္းဖုိ့ တစ္ေနရာမွာေတာ့ ခြဲခါြခဲ့ရမွာေပါ့။(၃)ႏွစ္ေက်ာ္အတူေနလာခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ ခြဲရေတာ့မယ္။ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးနဲ့ ေ၀းရေတာ့မယ္။ဒါေပမယ့္ ခံစားမႈ ႏွစ္ခုက အရမ္းကြာေနေတာ့....။ဗုိလ္ရွဳေရ......မင္းက အေမ့ရင္ခြင္တင္ ဟုတ္လုိ့လားကြာ.....ဒီလုိေမးလာရင္ေတာ့ ေျဖဘူးေနာ္.....သတ္ခ်င္ရင္သတ္ပစ္လုိက္.....
အေမ့ရင္ခြင္နဲ့ ေ၀းေနတဲ့သူေတြအားလုံး အေႏွးနဲ့ အျမန္ ျပန္လည္ ၀င္ေရာက္ႏုိင္ပါေစဗ်ာ။

ရွိန္း

Sunday, January 6, 2008

ခြဲခြာျခင္းမွတ္တုိင္

တကယ္ေတာ့ ဆုံမွတ္ဆုိတာကကုိ ခြဲခြာဖုိ့အတြက္ စတင္ျခင္းပဲေလ။
ဆုံဆည္းၾကျပီဆုိကတည္းက တေန့မဟုတ္ တေန့ေတာ့ ခြဲရမွာပဲေလ။
ေျဖးေျဖးနဲ့ ျမန္ျမန္ကြာသြားတာပဲ ရွိတယ္ေလ။
အမွတ္မထင္ေတြ့ခဲ့ၾကျပီး အမွတ္မထင္ပဲခြဲခြာသြားရတဲ့သူေတြ ရွိသလုိ
မွတ္မွတ္ရရေတြ့ခဲ့ၾကျပီးမွ တိတ္တိတ္ေလးခြဲခြာသြားတဲ့သူေတြ ရွိၾကမွာေပါ့။
တကယ္ေတာ့ ခြဲခြာျခင္းဆုိတာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သူေတြအတြက္ အႏုတ္လကၡဏာေဆာင္တဲ့ ျပယုဂ္တခုပဲေလ။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အားလုံးကုိ မွတ္မွတ္ရရပဲ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ခ်င္ပါတယ္။
ကံမကုန္ရင္ေတာ့ ျပန္ဆုံၾကဦးမွာေပါ့။

အားလုံးကုိ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။