အစဥ္

သည္ေဆာင္းေဟမာန္၊ ေရာက္ျပန္ေလေတာ့
ႏွင္းမႈန္ေဖြးေဖြး၊ ခ်မ္းေအးေအးမွာ
ေမ့လက္ကုိတြဲ ၊တူယွဥ္ေလွ်ာက္စဥ္
ေလာကဓာတ္အေအး
အံတုရင္ဆုိင္ ၊ေနခဲ့ႏုိင္သည္
ရင္မွာေႏြးေထြး၊ ေမ့အျပံဳးေလး။

ဂိမာန္ေႏြခါ ၊ေရာက္ေလျပန္လည္း
ရုိးတံျပိဳင္းျပိဳင္း သစ္အုိပင္လား
ထင္မွတ္မွားရ
ပူက်စ္ပူေလာင္ ေႏြလည္ေခါင္၀ယ္
ဥၾသငွက္ငယ္ လြမ္းေတးဆုိေသာ္
ေမ့ကုိသာပဲ လြမ္းမိသည္။

မုိးေႏွာင္း၀သန္ ေရာက္ေလျပန္လည္း
၀န္းက်င္တခုိ တိမ္ညိုတိမ္မႈိင္း
လွ်ပ္ပန္းလွ်ပ္ႏြယ္ မုိးေရလည္မွာ
ေမနဲ့အတူ ထီးတလက္ကုိဆြဲ
၀န္းက်င္ကုိေမ့လုိ့
မုိးေရထဲမွာ ေလွ်ာက္သြားခ်င္သည္။

ေမ...
အတိတ္၊ပစၥဳပၸန္၊အနာဂတ္တုိင္းရဲ့
စိတ္ကူးယဥ္မႈ
လြမ္းဆြတ္မႈတုိင္းမွာ
ေမသာအစဥ္ ရွိေနေၾကာင္းကုိ
..........ရွိေနေၾကာင္းကုိ။

ရွိန္း
၂၄.၁၁.၂၀၀၇