Sunday, October 14, 2007

အိပ္မက္ေစရာ....

ေမ....
အစကတည္းကအိပ္မက္တစ္ခုမွန္းသိခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ အဲဒီအိပ္မက္ကုိ အိပ္မက္တစ္ခုလုိ ျပီးဆုံးသြားမွာကုိ ဘာေၾကာင့္
ေၾကာက္ေနမိပါလိမ့္။အိပ္မက္ဆုိတာ မနက္မုိးေသာက္အာရုံေရာက္ရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္ဆုိတာ ေမာင္သိျပီးသားပါေလ။

ေမရယ္....
အိပ္မက္တစ္ခုကုိ လက္ေတြ့ဘ၀ထဲကုိေရာက္လာေအာင္ အခုအေျခအေနမွာ ေမာင္မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ေသးဘူးေလ။ေလာေလာဆယ္
ေမာင့္ အေျခအေနက ေရပုိက္လုံးထဲကေရလုိ၊ပုံစံခြက္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ပုံေဆာင္ခဲတစ္ခုလုိ ရွိေနတယ္ေလ။ဒါေပမယ့္ ေမ့ကုိခ်စ္တဲ့
စြမ္းအားေတြေၾကာင့္ ေမာင္ရုန္းထြက္ဖုိ့ စဥ္းစားေနရျပီေလ။

ေမ....
အရုိးသားဆုံး၀န္ခံရရင္ ေမနဲ့ေတြ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ဘာေတြနဲ့မွမတူေအာင္ ခံစားခ်က္ေတြထူးျခားေနတယ္။စိတ္ကူးတုိင္းဟာ လန္းဆန္းေနတယ္။တက္ၾကြေနတယ္။အနာဂတ္ကုိ ၾကိဳတင္ရင္ခုန္ေနမိတယ္။ဒါေပမယ့္ အဲဒီေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြအားလုံးဟာ တစ္ေန့မွာ
ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာကုိ စုိးရိမ္ေနရတယ္ေလ။

ေမ...
ခ်စ္သူတုိင္းဟာ သူတုိ့ရဲ့ခ်စ္သူေတြအတြက္ အေကာင္းဆုံးေပးဆပ္ခ်င္ၾကတယ္တဲ့....ေမေျပာခဲ့တာေနာ္။ေမ့အတြက္ ေမာင့္ရဲ့
ေပးဆပ္ျခင္းက အခုမက္ေနတဲ့အိပ္မက္ကုိ အိပ္မက္လုိပဲ ဆက္မက္ရမယ္ ထင္ပါတယ္ေမရယ္....။ဒါေပမယ့္ အိပ္မက္ေစရာအတုိင္းေတာ့ ဘ၀ၾကီးကုိမေလွ်ာက္လွမ္းခ်င္တာ ရင္ထဲကဆႏၵရယ္ပါ။

ရွိန္း(၁၄.၁၀.၀၇)

1 Comments:

At January 6, 2008 at 12:00 AM , Blogger Unknown said...

I bless u'll be create your dream to become true.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home