ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကုိ ခံစားျခင္း

ၾကာခဲ့ပါျပီေလ...ဒါေပမယ့္ အဲဒီပန္းခ်ီကားေလးက အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲၾကာၾကာ
အျမင္အာရုံထဲက ေပ်ာက္ပ်က္မသြားခဲ့ပါ။ေပ်ာက္ပ်က္မသြားႏုိင္ေအာင္လည္း
ပန္းခ်ီကားက လွပကာ အဓိပၸာယ္ျပည့္စုံလွသည္။ပန္းခ်ီကားေတြကုိ စကားေျပတစ္ပုဒ္
ဖတ္ရသလုိ မဖတ္တတ္တဲ့ ကုိ့အတြက္ေတာင္ ခက္ဆစ္ဖြင့္စရာမလုိေအာင္ ျပည့္စုံလြန္းေနေတာ့လည္း
ခုခ်ိန္မ်ားထိ ေဖ်ာက္ဖ်က္မရႏုိင္တာက ကုိအလြန္မဟုတ္ေတာ့ပါ။
ကိႏၵရီ၊ကိႏၵရာ ယွဥ္တြဲကာ ကၾကိဳးသြယ္ေနေလဟန္ ပန္းခ်ီကားကုိ လူတုိင္းလုိလုိျမင္ဖူးၾကေပလိမ့္မည္။
ထုိပန္းခ်ီကားမွာေတာ့ ကိႏၵရီ၊ကိႏၵရာ ေမာင္ႏွံႏွစ္ေဖာ္ဧ။္ မ်က္ႏွာေလးေတြကုိ ၾကည္ႏူးရိပ္ေလးေတြ သန္းေနဟန္
ေရးဆြဲထားေပသည္။ကိႏၵရာေမာင္ဧ။္ လက္တစ္ဖက္က ကိႏၵရီမယ္ေလးရဲ့ လက္တစ္ဖက္ကုိ ခ်ိတ္ဆက္ထားျပီး
တစ္ဖက္ကေတာ့ အနာဂတ္ခရီး ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀းတူႏွစ္ကုိယ္ဆုိရင္ သြားမယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္နဲ့ ေရွ့တူရူကုိ
ဆန့္တန္းထားတယ္ေလ။
ဒီပန္းခ်ီကားေလးကုိ ပုိမုိျပည့္စုံေစတာကေတာ့ .....
ကိႏၵရီေလးရဲ့ ျခံဳလႊာစေလးက ကန္ေရျပင္ရဲ့ မ်က္ႏွာေလးကုိ ပြတ္သပ္က်ီစယ္ျပီး လႈိင္းႏုေလးေတြကုိ ျဖစ္ေပၚေစ
တယ္ေလ။
ကန္ေရျပင္ရဲ့အေရာင္ကုိလည္း ၾကည့္ပါဦးေလ..။အျပာႏုေရာင္သမ္းေနတယ္ေလ..။ဒါဆုိရင္
စႏၵာလမင္းရဲ့ အလင္းႏုေလးေတြ ရွိေနလုိ့ေပါ့။ေသခ်ာတာေပါ့ေလ...အာကာယံမွာ ေသာ္တာလမင္းက
တိမ္မည္းတိမ္ပုပ္ေတြကင္းစင္လုိ့ ရံေရြေတာ္ ၾကယ္စင္ေလးေတြနဲ့ အခစားခံေနတယ္ေလ။ေအာ္ ဒါေၾကာင့္လည္း
ကိႏၵရီ၊ကိႏၵရာေမာင္ႏွံရဲ့ မ်က္ႏွာေတာ္ေလးေတြဟာ ရႊင္ျပံဳးေနတာေပါ့။ေသာ္တာ့အလင္းက သက္ရွိသက္မဲ့အားလုံးရဲ့ စိတ္ႏွလုံးကုိ ၾကည္ႏူးေအးျမေစတယ္ေလ။
ကန္ေရျပင္မွာေတာ့ ၾကာပြင့္ေလးေတြက အစီအရီပြင့္လုိ့ေပါ့။ဒါကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ရုိးရုိးၾကာပန္း မဟုတ္ဖူး
ဆုိတာကုိ သိႏုိင္ပါျပီေလ။လေရာင္ဆမ္းမွပြင့္တဲ့ ကုမုျဒာၾကာပန္းေလးေတြပါေလ။ေအာ္ ..ကုမုျဒာၾကာပန္း
ဆုိတာကလည္း လေရာင္ဆမ္းမွပဲ ပြင့္ႏုိင္ရွာၾကတာပါပဲေလ။
ပတ္၀န္းက်င္တခုလုံးကလည္း တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ျပီးေတာ့ ေသာ္တာလေရာင္ေၾကာင့္ ေအးျမေနတယ္ေလ။
ဘယ္ေလာက္မ်ား ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလုိက္တဲ့ ျမင္ကြင္းပါလဲေနာ္။
ကိႏၵရီ၊ကိႏၵရာဆုိတာ လူေတြစိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေရးဖြဲ.ခဲ့ၾကတာေလ....
တကယ္လုိ့မ်ားရွိခဲ့ရင္လည္း သူတုိ့ေလးေတြ ပန္းခ်ီကားထဲကလုိပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစလုိ့...။

အလင္းသစ္(၂၅.၀၄.၀၇)