ေမ

ျပန္ေတြးလုိက္တုိင္းရင္မွာတဆစ္ဆစ္ နာလာလုိ့ျပန္မေတြးျဖစ္ေအာင္ ၾကုိးစားခဲ့ပါတယ္ေမ။
ဒါေပမယ့္လည္း ဘ၀တစ္ခုလုံးအတြက္ရည္ရြယ္ထားခဲ့သူမုိ့ ေမ့အရိပ္က ကုိယ့္ႏွလုံးသားမွာထာ၀ရရွိေနခဲ့တယ္ေလ..။ေၾသာ္ခုေလာက္
ဆုိရင္ေတာ့.....
August လရဲ့ တစ္ခုေသာစေနညေနမွာ ေမနဲ့စတင္ဆုံစည္း ခဲ့ရတယ္ေလ..။ေမကေတာ့မွတ္မိမွာမဟုတ္ပါဘူး
ေလ။ေမနဲ့ပတ္သက္ရင္ အရာရာကုိအေလးအနက္ထားခဲ့တဲ့ ကုိယ္ကသာမွတ္မိေနတာပါ။ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ
မေတြ့ဘူးပဲနဲ့ ေမနဲ့စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္ေလ..။ေမနဲ့ေတြ့ေတြ့ခ်င္းမွာပဲ ေမ့ကုိခင္မင္သြားမိတယ္။
ကုိကလည္းအလုပ္နဲ့ဆုိေတာ့ ေမနဲ့(၃)ရက္တစ္ခါေလာက္ေတြ့ျဖစ္တယ္ေလ..။ေမ မလာရင္လည္း ေမနဲ့ေတြ့ခဲ့
တဲ့ေနရာေလးမွာ ေမ့ကုိေစာင့္ေနမိခဲ့တယ္ေလ။သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လုိ၊စကားေျပာေဖာ္တစ္ေယာက္
အေနနဲ ့ေမ့ကုိေမွ်ာ္ေနမိခဲ့တယ္။ဒီလုိနဲ့ပဲ ကုိနဲ့ေမနဲ့ခင္ခဲ့တာ (၄)လေက်ာ္ေက်ာ္ကုိေရာက္ခဲ့ပါတယ္.။
တေန့မွာေမက ဇာတိျမဳိ့ကုိျပန္ဦးမယ္တဲ့။ဒီအခ်ိန္ထိ ကုိ့စိတ္အစဥ္မွာ ေမက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထက္
မပုိခဲ့ဘူးေလ။ေမနဲ့ေတြ့ရတဲ့အခ်ိန္မွာ မေတြ့ရေတာ့ ကုိ့စိတ္ေတြအရင္လုိမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆုိတာ သိလုိက္ရ
တယ္ေလ။ေမ...မင္းရဲ့ရုိးသားတဲ့အျပဳံးေတြေအာက္မွာ ကုိ ေပ်ာ္၀င္သြားခဲ့ျပီေလ။ဒါနဲ့ပဲ ေမျပန္လာေတာ့ မရဲတရဲနဲ့ဖြင့္ေျပာခဲ့မိတယ္။ေမ ကေတာ့စဥ္းစားပါရေစဦးေပါ့။ကုိလည္းနားလည္ေပးခဲ့ပါတယ္။ေတြ့ေနက်ေနရာ
ေလးမွာေတြ့ရုံ၊စကားေျပာရုံနဲ့ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္မသိႏုိင္ဘူးေလ။ဒါေၾကာင့္လည္း ေမ့ကုိ
စဥ္းစားဖုိ့အခ်ိန္ (၁၃)လေပးခဲ့တယ္ေလ။ခုေတာ့ unlucky number 13 ေၾကာင့္မ်ားလားလုိ့ စိတ္မွာထင္မိ
ျပန္တယ္။အဲဒီတုန္းကေမနဲ့ေတြ့ရတဲ့အခ်ိန္တုိင္းဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာအတိနဲ့ေပါ့။ဘ၀မွာလည္းေမနဲ့သာဆုိရင္
အရာရာဟာ ျပည့္စုံသြားျပီလုိ့ ယုံၾကည္ခဲ့ပါတယ္ေမ..။ဒီလုိနဲ့ ကုိ့ရဲ့အမွတ္တရေန့ တစ္ေန့မေရာက္ခင္ တစ္
ပတ္အလုိမွာေမ နဲ့ပုံမွန္လုိပဲေတြ့ခဲ့ၾကတယ္ေလ။ေမ က ေမးခဲ့တယ္ေလ..။ကုိ့ရဲ့အမွတ္တရေန့မွာ ဘာလုိခ်င္လဲတဲ့...။
ေမရယ္ ကုိ့ဘ၀မွာေမ့ဆီက အေတာင္းတဆုံးက အေျဖတစ္ခုပါလုိ့ မ၀ံ့မရဲ ေျပာခဲ့မိတယ္ေလ။ေမကလည္း
ကုိစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လားမသိပါဘူး..၊ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေပးမွာေပါ့တဲ့..။အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကုိဘယ္ေလာက္
ၾကည္ႏူး၀မ္းသာေနတယ္ဆုိတာ ကုိ့ရဲ့အျပဳအမူေတြကုိ ၾကည့္ရင္ေမသိခဲ့မွာပါ။ဒီလုိနဲ့ပဲ မေမွ်ာ္လင့္ရဲတဲ့
အေမွ်ာ္လင့္ဆုံးေန့တစ္ေန့ကုိေရာက္ခဲ့တယ္ေလ။ေမနဲ့ေတြ့ေနက်အခ်ိန္ထက္ (၁)နာရီေစာျပီး ကုိတုိ့ေတြ့ေနက်
ေနရာေလးကုိ ေရာက္ေနခဲ့တယ္ေလ။ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အခ်ိန္လြန္သြားလုိ့ ညၾကီးမုိးခ်ဳပ္တုိင္ေအာင္ ကုိေစာင့္
ေနခဲ့ပါတယ္ေမ။ေမ..ေမ့မွာအေရးၾကီးတဲ့အေၾကာင္းရွိလုိ့ မလာႏုိင္တာပါလုိ့ ကုိ့စိတ္ကုိ ေျဖသိမ့္ခဲ့ပါတယ္ေမ။
အဲဒီေန့က သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ေတာင္ ကုိအခ်ိန္မေပးႏုိင္ခဲ့ပါဘူးေမ..။ကုိ့ရဲ့ဘ၀ထဲကုိ ေမ ဘယ္ေတာ့မွ
မလာေတာ့ဘူးဆုိတာကုိလည္း ကုိ ၾကဳိမသိခဲ့ဘူးေလ။(၄) ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေမ့ဆီက စာတုိေလးရ
တယ္ေလ..။ေမ အလုပ္ေတြမ်ားေနလုိ့ပါတဲ့..။ေမနဲ့မေတြ့ရတဲ့ေန့ေတြမွာ ေတြ့ေနက်ေနရာေလးမွာ ကုိ အျမဲ
ရွိခဲ့ပါတယ္ေမ.။အမ်ားအားျဖင့္ ေမနဲ့ေတြ့ေနက်အခ်ိန္ (၆)pm ေပါ့။ေမရယ္...တေန့လာႏုိး လာႏုိးေပါ့။
ေမရယ္..ဘာလုိ့..ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွမေပးခဲ့ပဲနဲ့ ထားခဲ့ရက္တာလဲကြယ္။ေမသိရေအာင္ ကုိ့ရဲ့အေၾကာင္း
ေတြကုိလည္း ေမ့ကုိေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ေမ..စိတ္ဆုိးရေအာင္လည္း ကုိမလုပ္ခဲ့မိပါဘူး။ေမ ရွင္းျပခဲ့မယ္
ဆုိရင္လည္း ကုိ လက္ခံမွာပါ။ကုိ တုိ့အရြယ္က မုိက္ရူးရဲဆန္ရမယ့္အရြယ္မွ မဟုတ္ေတာ့ပဲေမ ရယ္..။
ေမလဲ သိမွာပါ..ဒါနဲ့မ်ားေမရယ္..ခုေတာ့တစ္ခ်ိန္က ေမေပးခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပုံေလးကုိ ၾကည့္ရင္းအလြမ္းေျဖေနရပါ
တယ္ေမ..။ေမ့ကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။ေမ...သံသရာဆုံးတုိင္လုိ့ေတာ့မေျပာေတာ့ပါဘူး..။
ကုိ့ရဲ့အသိတရားေတြ မလြင့္ျပယ္သေရြ. ကာလပတ္လုံး ေမ့ကုိ ခ်စ္သြားမွာပါ။
ေမ ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစလုိ့လည္း ကုိဆုေတာင္းေပးေနမွာပါ။
အလင္းသစ္